Kolory pawich piór Jojo Moyes

Jojo Moyes

Kolory pawich piór

Wydawnictwo Między Słowami

Kolory pawich piór Jojo Moyes
Kolory pawich piór Jojo Moyes

Kolory pawich piór to jedna z pierwszych powieści uwielbianej Jojo Moyes. Jest to książka wydana na zagranicznym rynku w 2004 roku. U nas premierę ma właśnie teraz i każdy, kto zdążył pokochać już autorkę nie będzie mógł przejść obok niej obojętnie. Jest to ponad 500 stron emocji, zdarzeń i ludzkich losów.

Jojo Moyes jak w każdej swojej powieści obyczajowej porusza temat relacji międzyludzkich, bliskości, zagmatwanych losów i trudnych wyborów życiowych. Czytając tą książkę czujemy powiew świeżości młodego autora. Autorka przyzwyczaiła nas do grubych tomów, zapisanych treścią, którą się połyka i nie sposób się oderwać. Kolory pawich piór w moim odczuciu odbiegają od wypracowanego schematu. Dla mnie nie była to powieść, której nie mogłam przestać czytać. Akcja toczyła się wolno, częste odniesienia do przeszłości i mało wyraźne zaznaczanie narratora danego rozdziału rodziło chaos i zniechęcenie.

Kolory pawich piór to opowieść o trudnych relacjach rodzinnych, o kłopotach małżeńskich, o przeszłości, która niechybnie do nas wraca. Każdy bohater to jakaś historia dodająca wartości całej fabule. Jest o miłości i o szukaniu swojego miejsca na ziemi. O odwadze by realizować swoje marzenia. Książka ma wiele zalet i wartości, którą odkrywa się bardzo powoli. Trzeba wiele cierpliwości i skupienia podczas czytania jednak to popłaca. Ostatnia część wynagradza wcześniej włożony trud w lekturę.

Poznajmy Athene piękną, bogatą i zupełnie nieokiełznaną młodą kobietą, która uciekając z domokrążcą zostawiła męża. 30 lat później Suzanna Peacock zmuszona jest by odkryć wszystkie karty związane z tajemniczym zniknięciem swojej matki. Jest to kobieta dumna, niedostępna i nieszczęśliwa w swoim rzekomo ułożonym i „szczęśliwym” życiu. Zostawia Londyn i przeprowadza się wraz z mężem na wieś, bliżej swojej rodziny z którą nie ma łatwych relacji. By spełniać swoje ambicje otwiera własny sklep o wdzięcznej nazwie „Pawi Zakątek”. Jest to miejsce, gdzie bohaterka wychodzi z cienia, rozkwita i zaczyna otwierać się na nowe kontakty. Autorka porusza temat blasków i cieni życia w małym miasteczku, opowiada o przyjaźniach, które rozkwitły w tym uroczym miejscu. Suzanne z egoistycznej i skoncentrowanej tylko na sobie kobiety przechodzi na kartach powieści przemianę. Budzi wiele emocji, jest postacią wielowymiarową, ale czy odnajdzie sens swojego życia? Odkryje o co jej tak naprawdę chodzi i gdzie jest jej miejsce w życiu?

Kolory pawich piór to lektura sprzecznych emocji: od ogromnego zaangażowania w momentach, gdy akcja powieści toczyła się szybko, po znużenie gdy opisy były zbyt długie i zawiłe. Zmusza do aktywnego czytania i skupienia uwagi. Nie ma tutaj oczywistego podziału na wstęp, rozwinięcie i zakończenie. Przejścia pomiędzy bohaterami w poszczególnych rozdziałach są bardzo płynne i często powoduje to chwilowe zagubienie podczas lektury. Dla absolutnych fanów będzie to smakowity kąsek. Jednak nie polecałabym jej dla osób, które chcą dopiero poznać twórczość Jojo Moyes.

11 myśli na temat “Kolory pawich piór Jojo Moyes

  1. Choć nie czytam tego typu literatury (a jeśli już, to bardzo rzadko), to wydaje się ona całkiem przyjemna. Nie jestem pewna czy chcę ją przeczytać, ale na pewno wiele dobrego słyszałam o powieściach tej autorki. Kto wie, może kiedyś sięgnę po jej twórczość, ale tak jak tutaj piszesz, pewnie sięgnę po inną powieść tej autorki na początek. Muszę jednak napisać, iż okładka całkiem mi się podoba. Nie przepadam za różem, wręcz go nie znoszę, ale przy tego typu historii całkiem dobrze się tutaj komponuje. Na okładce wszystko gra i nie zalatuje pstrokacizną, więc jestem na tak. 🙂

    Pozdrawiam 🙂

    1. Dziękuję za piękny komentarz!Zgadzam się, że okładka jest przyjemna dla oka nawet dla osób, które nie przepadają za różem. Pozdrawiam i życzę wielu przyjemnych lektur!

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *