#Blisko(s)twory 2.1 – edycja letnia – zabawy wodne

Wakacje dobiegły końca, a przed nami kolejna edycja z Blisko(s)tworami. O poprzedniej edycji pisałam tutaj. Najnowszą edycją rządzą żywioły. Ostatni tydzień upłynął nam pod znakiem zabaw z wodą.

  • Zabawy z wodą rozpoczęliśmy od malowania wodą w magicznej wodnej kolorowance:

Bliskotwory – woda

  • Przy okazji zabaw wodnych Tomski malował swoimi ukochanymi farbami po lodzie wykałaczkami. Cieniutkie wykałaczki tworzyły delikatne, kolorowe wzorki:

Bliskostwory – malowanie farbami po lodzie

Bliskostwory – malowanie farbami po lodzie

Bliskostwory – malowanie farbami po lodzie

  • W miarę upływu czasu lód zaczął się roztapiać. Było to bodźcem do rozmowy na temat 3 stanów skupienia wody. Tomek z wielkim zainteresowaniem obserwował efekt, który tworzył się w pojemniku pod taflą lodu. W końcu rozpoczął malować w swój ulubiony sposób, czyli paluszkami:

Bliskostwory – malowanie po roztapiającym się lodzie

Bliskostwory – efekt końcowy malowania na lodzie

  • Z wielkim zaangażowaniem Tomek zabrał się za wypełnianie zadania, czyli malowania magicznych rybek. W pierwsze kolejności kolorował rybki pastelami, a następnie całość zamalowywał farbami by uzyskać „magiczny efekt”.

Bliskostwory – karta pracy

Bliskostwory – karta pracy

  • Tomek bawił się również w „lodowego archeologa”: 
Bliskostwory – lodowy archeolog

Bliskostwory – lodowy archeolog





  • Nie zapomnieliśmy w naszych zabawach o naszym małym Leonku. Specjalnie z myślą o naszym Maluszku przygotowaliśmy butelkę sensoryczną. 

 

Bliskostwory – butelka sensoryczna

Bliskostwory – butelka sensoryczna

Bliskostwory – butelka sensoryczna

Bliskostwory – butelka sensoryczna

Radość Maluszka była niezmierna. Na dzień dzisiejszy turlanie, oglądanie i przewracanie tej butelki jest najciekawszym zajęciem dla Szkraba.

Bliskostwory – butelka sensoryczna

Na koniec tygodnia nasze wodne zabawy podsumowaliśmy świetną kąpielą z pianą, z ukrytymi zabawkami i malowaniem po wannie specjalnymi kredkami. Masa frajdy, wkład finansowy prawie żaden, a satysfakcja dzieci ogromna

Zapraszam do „Blisko(s)tworowych zabaw!
Ciągle jeszcze możesz dołączyć(o tutaj)!

Moon Dough COBI

Piankolina do lepienia

MOON DOUGH – PIZZERIA

COBI

Wakacyjne wojaże zmniejszyły naszą obecność na blogu, ale nie oznacza to, że zmniejszyła się nasza aktywność. Cały czas wyszukujemy nowe ciekawe zabawki i miejsca, które chcemy Wam pokazywać. W zanadrzu kilka niespodzianek, które już się piszą, a tymczasem dziś najnowsza miłość Tomskiego, czyli piankolina firmy Cobi.
Zestaw nowej piankoliny trafił do nas za sprawą urodzin Tomskiego. Ukochana Ciocia sprawiła Maluchowi prezent i jak zwykle okazał się strzałem w 10!
W skład zestawu wchodzi:
 – piec do pizzy;
– foremka pizzy;
– pudełko na piankolinową pizzę;
– 3 foremki ser;
– 1 łopatka;
– 1 nóż;
– podkładka;
– 3 opakowania piankoliny w trzech kolorach (1×42,5g i 2×21,3g);
– instrukcja. 
Różnych mas już się trochę u nas przewinęło, ale ta nas zaskoczyła. Jest wyjątkowo aksamitna, lekka i przyjemna w dotyku. Była niewątpliwym odkryciem. 
Dostaliśmy zestaw tematyczny – pizzerię. Tomek pizzy nie jada, ale zabawa w pizzermana bardzo się mu spodobała. W pudełku znajduje się wszystko, co potrzebne by stworzyć swoją ulubioną pizze. Foremki są świetnie przystosowane i pomysłowo wykonane, dzięki temu uzyskujemy kształty naprawdę zbliżone do oryginałów. Mi w szczególności do gusty przypadły kawałki sera żółtego i grzybki. Tomek natomiast z uwielbieniem robi brokuły.
Zaletą jest to, że dziecko samodzielnie może uzyskać pięknie odwzorowane kształty, które rzeczywiście wyglądają jak prawdziwe składniki pizzy. Często nieumiejętność pięknego klejenia z różnych mas może zniechęcić dziecko do zabawy, a tutaj dziecko nakłada piankolinę do maszynki lub foremki i po przekręceniu korbki wyskakuje (dosłownie) gotowy produkt. 
Twórcy pomyśleli o wszystkim. W pierwszym etapie wyklejamy ciasto, przygotowujemy składniki, później układamy na pizzy i gotową pizzę wkładamy do pudełka. Pudełko natomiast po zamknięciu przecina naszą pizzę na idealne trójkąty i nie pozostaje nic innego jak ostrożnie wyjąć kawałek pizzy łopatką i „poczęstować” gości. 
Tomek ze szczególnym umiłowaniem uwielbia kroić swoje dzieła, a nawet powiedziałabym rozdrabniać na jak najmniejsze kawałeczki, więc zabawę można potraktować również jako trening posługiwania się nożem.
Podsumowując:
  • jest puszysta, łatwa do formowania;
  • jest leciutka, można budować wieżę z babek;
  • zgniatanie jej to niesamowita przyjemność;
  • nie wysycha – sprawdziliśmy, pozostawiona „na powietrzu” nadal nadaje się do zabawy;
  • jest hipoalergiczna;

Jedynym minusem jest sprzątanie po zabawie. Niestety masa rozkruszając się idealnie wbija się w dywan i pozostawia ślady. Dlatego przed rozpoczęciem zabawy polecam zabezpieczyć „perskie dywany” i do dzieła!
ps. ze względu na ogromny rozstrzał cenowy w różnych miejscach polecam dobrze sprawdzać ceny! Zestawy można kupić bardzo drogo i bardzo tanio;)

Zapraszam do dzielenia się uwagami.

Pozostawcie swój ślad w komentarzu poniżej lub na fb.

Dobrej zabawy, my idziemy jeść pizzę! 😉

#dziecko na warsztat…zmysły

#dziecko na warsztat…temat dowolny

Badamy zmysły

Patrzymy, słuchamy, dotykamy, wąchamy, smakujemy

 

Wielkimi krokami nadszedł czerwiec – ostatni miesiąc projektu #dziecko na warsztat. Było to 10 miesięcy pełnych wyzwań i nowych doświadczeń – dla mnie jako „mamy blogującej” oraz dla Tomskiego, który jako jeden z najmłodszych uczestników projektu musiał wiele razy stawić czoła tematom, które były dla niego jeszcze całkowitą abstrakcją;) Jednak procentuje to do dziś, gdyż pierwszy temat – astronomia – wtedy był czarną magią, a zainteresowanie rośnie do dziś i ciągle planety oraz ziemia są na topie.

Czerwiec to temat dowolny – postawiliśmy na zmysły. Bohaterem tego warsztatu jest już nie tylko Tomek, ale i Leon (3 – miesięczny), który zmysłami poznaje świat.
Rozpoczęliśmy od rozmowy: co to są zmysły i do czego są nam potrzebne. Tomek z małą podpowiedzią „Pierwszej Encyklopedii Ciało Człowieka” wymieniał zmysły i zastanawiał się do czego służą. Tak o to doszliśmy do wniosku, że mamy 5 zmysłów:

źródło

I. Oczy służą do patrzenia!

II. Uszy służą do słuchania!

III. Dłonie służą do dotykania!

IV. Nos służy do wąchania!

V. Język służy do smakowania! 

Wykonaliśmy szereg zabaw, które pozwoliły nam doświadczyć poszczególnych zmysłów. Niejednokrotnie okazywało się podczas zabawy, że równocześnie zaangażowanych jest kilka zmysłów, co bardzo dziwiło Tomka i zastanawiało.

I. Oczy służą do patrzenia!

Wszyscy wiedzą, że wzrok należy kształcić od urodzenia. Maluszki na początku swojego życia widzą niewiele i dlatego najłatwiejsze dla nich są do dostrzeżenia kontrasty. Jako, że Leon niedawno skończył trzy miesiące niemal od powrotu ze szpitala oglądamy sobie „karty kontrastowe na sznureczku” CzuCzu oraz książeczki przeznaczone dla maluszków.

Pierwsze pozycje w biblioteczce Najmłodszego.

Prawdziwym hitem jest rozkładana, długa książeczka dla najmłodszych, która jest świetnym motywatorem do podnoszenia główki podczas leżenia na brzuszku. Oprócz strony kontrastowej na odwrocie mamy kolorowe obrazki dla nieco starszego dziecka, która jest pełna szczegółów do wyszukiwania i motywuje do wymyślania historii.
Ostatnią pozycją w biblioteczce Leona jest książeczka materiałowa pełna przeróżnych niespodzianek. Ma otwierane okienka, wystające elementy. Zastosowane materiały o różnych fakturach mają pobudzać zmysł dotyku, niektóre strony szeleszczą, inne jeszcze mają ukrytą piszczałkę, a bohaterami są zabawne zwierzątka. Ona wzbudza zdecydowanie bardzo wiele emocji u Najmłodszego.

Tomski, natomiast,  uwielbia książeczki wszelkiego rodzaju. Z wyszukiwankami, które pobudzają wzrok jest również za Pan brat od dawien dawna. Czołową pozycją tego typu, niezmiennie od dwóch lat, jest Kajtuś. Jest to typowa kartonówka z zadaniem: znajdź i policz.

Jest lato, więc i najchętniej oglądana strona to Kajtuś na basenie.

Pokazywaliśmy też już na blogu trudniejszą książeczkę „detektywistyczną” pt.: „Gdzie jest pingwin?”(więcej tutaj). W tym wypadku należy już się porządnie skupić i wytężyć wzrok żeby odnaleźć rozbrykane pingwiny:

Jedną z ulubionych historii do wytężania wzroku jest również osławiony już przez wszystkich „Rok w lesie”. Tomek przeważnie do śledzenia wybiera szopa pracza:

 

II. Uszy służą do słuchania! 

Dzieciaki od pierwszych chwil życia reagują na głos matki, który znają już z życia płodowego. Leonidas najżywiej od powrotu ze szpitala do domu reagował na Tomskiego. Gdy usłyszy gdzieś tylko starszego brata to śmieje się w głos i  za wszelką cenę próbuje się odwrócić w jego kierunku.
Zabawę w słuchanie rozpoczęliśmy od wychwytywania najcichszych odgłosów w domu. Nasłuchiwaliśmy kapiących kropli wody odkręcając kran coraz mocniej aż do maksymalnego odkręcenia, co skojarzyło się Tomkowi z odgłosem wodospadu;) Słuchaliśmy „muzyki blokowiska”, a to sąsiad coś głośniej powiedział, a to drzwi trzasnęły, skądś dobiegał płacz dziecka czy dźwięk domofonu. Świetną okazją do wsłuchiwania się jest spacer. Możemy posłuchać śpiewu ptaków, szeleszczącego wiatru, latających w oddali samolotów i jeżdżących samochodów.
Na spacerze zorganizowaliśmy sobie również konkurs: zgadnij co słyszę. Za pomocą pytań pomocniczych Maluch musiał odgadnąć na czym skupiam uwagę i czego nasłuchuję. Była kupa śmiechu i dobrej zabawy(im starsze dziecko tym zabawa ciekawsza), polecamy!
Od słuchania śpiewu ptaków (na którym się nie znam i nie za bardzo potrafiłam odpowiedzieć wyczerpująco, który ptaszek jak śpiewa) przeszliśmy do słuchania realnych odgłosów zwierząt. Tutaj nieodzowną pomocą była mapa „Zwierzęta świata”.

Tomek włączał poszczególne zwierzątka, a ja i Leon mieliśmy za zadanie odgadnąć jakie to zwierzę. Niesamowitą radość dziecku sprawia „pomyłka” mamy i obowiązek wytłumaczenia, co to za zwierzę oraz naśladowanie ulubieńców.

Gra na wszelkiego rodzaju instrumentach to jedna z podstaw kształcenia słuchu. U nas póki co tylko organki, grające przeróżne melodie, ale coraz częściej Maluch zaskakuje swoimi umiejętnościami muzycznymi, więc będziemy musieli pokombinować jak to wykorzystać;)


Jedna z ostatnich naszych zabawach „słuchowych”: Tomek wybrał sobie kilka przedmiotów, poznał dźwięki jakie wydają, a potem stojąc tyłem, skupiając uwagę tylko na słuchaniu zgadywał czym poruszyłam. Ćwiczyliśmy też sekwencje zbudowane z dźwięku. Np. butelka z ryżem x1 potrząśnięcie, klik lampki i grzechotka x 2 – całkiem sprawnie Tomkowi wychodziło powtarzanie usłyszanych „melodii”.

Podobnie bawimy się z Leonem. Maluszek leży na brzuszku, ma przed sobą porozkładane grzechotki. Zabieramy jedną i grzechotamy np. z lewej strony, Leon musi odwrócić główkę w stronę skąd pochodzi dźwięk. Jest to dla niego świetna zabawa i ćwiczenie przy którym nie tylko wyostrza słuch, ale też trenuje swoje mięśnie brzucha, plecków oraz szyjki, nad którymi musimy pracować.

III. Dłonie służą do dotykania!

Dotyk to jeden z najważniejszych zmysłów. Jest to jeden z pierwszych zmysłów, który się rozwija. Niemowlęta aż ok 80% bodźców ze świata odbierają za pomocą zmysłu dotyku.

Zacznijmy od „Twarzy sensorycznej”:

 
Przygotowaliśmy różne przedmioty o zróżnicowanym kształcie, strukturze i wielkości. Były to m.in.: muszelki, kamienie, pompony, druciki kreatywne, słomki, makarony, fasola, watki i przystąpiliśmy do działania. Tym sposobem powstał nam „Pan” z rączkami Tomskiego:

Bawiliśmy się też materiałami o różnej fakturze. Tomek łączył w pary te same kawałki materiału. Najpierw wspomagając się oczami, a później gdy już zaznajomił się ze strukturą poszczególnych skrawków z zamkniętymi oczami dopasowywał te same elementy.

Dotyk stymulujemy też za pomocą przeróżnych mas i substancji, które Tomek uwielbia. M.in. bawiliśmy się w tym miesiącu:

– pianka do golenia plus farbki plus rączki…ubaw po pachy – dosłownie;)

– ciecz nienewtonowska to tylko dwa składniki: mąka ziemniaczana i woda. Pisaliśmy o tym tutaj.

Ciesz nienewtonowska
– nieodzowne malowanie paluszkami i stópkami:

Graliśmy również w dotykowe memo, o którym pisaliśmy już kiedyś tutaj😉 Wbrew pozorom to memo jest twardym orzechem do zgryzienia nawet dla dorosłej osoby:

 

IV – V. Nos służy do wąchania! Język służy do smakowania!

I tutaj zaczynają się problemy…ponieważ Tomski absolutnie nie chce próbować nowych smaków. Żadnym sposobem nie można go namówić żeby choć musnął językiem czegoś nowego. Przez swoje niejedzenie ma bardzo ograniczony repertuar smaków i liczyłam na jakiś postęp dzięki zabawom, ale niestety…chyba trzeba jeszcze czasu…
Najpierw Tomek wąchał. Opowiadał co jak pachnie i rozpoznawał składniki po zapachu. Kolejnym krokiem było smakowanie. Jak widać na zdjęciu cytryna została wyssana, bo o dziwo akurat cytrynę Tomski bardzo lubi i im kwaśniejsza tym bardziej mu smakuje. Rozmawialiśmy sobie też o tym co jest ostre, słodkie, gorzkie…ale to już była czysto teoretyczna dyskusja, bo na praktykę póki co nie ma szans.

Ciekawostką dla Tomka był obrazek języka z zaznaczonymi strefami odpowiedzialnymi za odczuwanie poszczególnych smaków. Przeanalizował to szczegółowo i stwierdził, że KIEDYŚ wypróbuje to na sobie, ale JESZCZE NIE JEST NA TO GOTOWY – no i jak tutaj dyskutować? pozostaje mi tylko czekać na jego gotowość;)
 

Obrazek pobrany z internetu. Niestety zapodziało mi się źródło. Jeśli ktoś wie kto jest autorem, proszę o informację wtedy z chęcią zamieszczę odpowiedni link do autora.

Leon uwielbia poznawać nowe smaki, wkłada do buzi wszystko. Uwielbia ssać swoje rączki i zabawki – dzięki czemu poznaje świat na swój sposób. Cały się trzęsie gdy widzi łyżeczkę z kropelkami i (o, zgrozo!) ze smakiem zlizuje lekarstwo na kolki. To daje mi nadzieję, że gdy wkrótce zaczniemy rozszerzać dietę Najmłodszego z większą ochotą będzie próbował nowych smaków oraz będzie zajadał się wszystkimi pysznościami, które z chęcią mu przygotuję.

Na koniec prosta butelka sensoryczna, którą Tomek przygotował  dla brata. Do plastikowej butelki po wodzie Tomski nasypał ryż oraz kilka małych zabawek. Leon stara się turlać butelkę, ogląda zawartość i bardzo głośno się śmieje gdy z ryżu wyłoni się któraś z zabawek. Ochoczo reaguje też na dźwięk przesypywanego ryżu. W odróżnieniu od niektórych zabawek dziecięcych jest to bardzo przyjemne dla ucha. Natomiast Tomek bawi się w detektywa i „odszukuje ukryty skarb” 😉

To na tyle naszych czerwcowych poczynań. Było wesoło i kolorowo. Tomek poznał kilka nowych zagadnień, inne sobie powtórzył, a przede wszystkim dobrze się bawił. Cieszy mnie, że do naszych zabaw pomalutku dołącza się Najmłodszy nasz Leon i tak ochoczo reaguje na nasze propozycje spędzania wspólnie czasu.

Zapraszam do odwiedzenia innych uczestniczek projektu. Jestem bardzo ciekawa, co wymyśliły inne mamusie i dziękuję za wspólną zabawę przez ostatnie 10 miesięcy:)

Czym zająć Malucha w deszczową pogodę?

Zabawy na deszczowy dzień 

Kisiel

doznania sensoryczne

Nadeszły długo oczekiwane wakacje. Dzieci większość czasu spędzają na dworze korzystając z pogody. Jednak bywają takie dni kiedy pada deszcz, a w domu powiewa nudą. Mam dla Was pomysł, który przegoni nudę – KISIEL. Młodsze i starsze dzieci będą zachwycone, a przy okazji nic nie zaszkodzi gdy trochę podjedzą;)
Czego potrzebujemy? 

  • miski;
  • łyżki do mieszania;
  • sitka;
  • lejka;
  • małych figurek do zanurzenia;
  • surowy ryż itp.;

 Proponuję przygotowanie większej ilości opakowań kisielu żeby zabawa mogła się ciekawie rozkręcić.

Tomek podszedł do nowej substancji z lekką doza ostrożności. Nie przekonywała go lepkość kisielu i wolał używać wszelkiego rodzaju mieszadeł.

Było przelewanie, zatapiania figurek, odmierzanie, mieszanie…

A na koniec Tomski dostał drugą miskę z czystą wodą. Jego zadaniem było wymycie wszystkiego z kisielu i osuszenie na ściereczce. Okazało się to taką samą atrakcją jak sama zabawa kisielem.

Polecam również dodanie do kisielu kasz/ryżu/koralików i co tylko wymyślicie – takie urozmaicenie na pewno spodoba się Waszym dzieciom.

Dobrej zabawy!

Ciecz nienewtonowska – świetna zabawa dla każdego

Fizyka dla najmłodszych

Ciecz nienewtonowska

Brudzimy się

Każdego Malucha interesuje świat, z wiekiem zadają coraz więcej pytań i domagają się coraz to ciekawszych zajęć. Co więcej i rodzice potrzebują nowych pomysłów na wspólne spędzanie czasu żeby równie dużo przyjemności czerpać z zabawy.
U nas popularne są zabawy różnymi masami, Tomek bardzo lubi odkrywać nowe konsystencje i badać wszystko swoimi łapkami. Długo zabieraliśmy się za przygotowanie cieszy nienewtonowskiej, ale gdy już raz spróbowaliśmy to bawiliśmy się w ten sposób już kilka razy. 

Czym jest ciecz nienewtonowska?
Ciecz ta pod wpływem nacisku zmienia swoje właściwości. Najczęściej zmienia się jej twardość. Jeśli przygotujemy odpowiednio dużo cieczy możemy nawet sprawdzić, że da się po niej chodzić. Należy jedynie pamiętać o odpowiedniej sile nacisku i szybkości poruszania się.
Jak wykonać ciecz nienewtonowską?
Przygotowanie jest banalnie proste. Potrzebujemy tylko dwóch składników oraz miski lub baseniku. Do miski wsypujemy mąkę ziemniaczaną i dolewamy wody. W trakcie dolewania wody cały czas mieszamy aż do momenty gdy nasza masa będzie miała konsystencję gęstej farby. Proporcje uzależnione są od ilości jaką chcemy uzyskać. 

Zabawa jest przednia. Gdy naciskamy ciesz staje się bardzo twarda, nie do ruszenia, natomiast gdy uda nam się nabrać na dłoń staje się coraz to bardziej płynna. Można ją przelewać, miętosić, ugniatać, próbować mieszać. Jest to świetne ćwiczenie dla małych rączek i dostarcza nam wielu doznań sensorycznych.

Sprzątanie również nie jest trudne…stosunkowo 😉 wystarczy trochę cierpliwości i przy pomocy dzieciaków nadal się bawiąc można posprzątać. My wykorzystywaliśmy szufelkę do nabierania cieczy znajdującej się na podłodze.
Zapraszamy do wspólnej zabawy!